برای طراحی دیوارهای مهارکوبی، اگر لایه مناسب برای شکل‌­گیری و ایجاد ناحیه پیوند مهار (مسلح کننده انکراژ) در عمق معقول زیر گود وجود داشته باشد، می­‌توان دیوارهای مهارکوبی (یا تسلیح شده توسط سیستم انکراژ) موقت و دائم را در رس‌­های نرم تا متوسط (NS>4) ساخت. جاییکه رس نرم در گستره­‌ای وسیع زیر بستر گود حضور داشته باشد، به ندرت از دیوارهای مهارکوبی (نیلینگ) دائم استفاده می­‌شود.

در طراحی دیوارهای موقت در رس نرم تا متوسط، از دیاگرام ترزاقی و پک مطابق شکل زیر، برای برآورد فشار ظاهری زمین استفاده می‌­شود.

 الف) ماسه­ ها                          ب) رس ترک­دار سفت تا سخت                      ج) رس نرم تا متوسط

شکل 1. دیاگرام‌­های فشار ظاهری زمین – ترزاقی و پک (1967)

در این رابطه، m ضریب تجربی است که تاثیر ناپایداری محتمل بستر را در پایدارسازی گود در رس­‌های نرم نشان می­‌دهد. زمانیکه گود بالاتر از رس نرم عمیق قرار گیرد و عدد پایداری (NS) بزرگتر از 6 باشد، ضریب m برابر “4/0” در نظر گرفته می­‌شود. در غیر اینصورت ضریب m برابر “0/1” لحاظ می‌­شود (پک، 1969). همانطور که در ادامه نشان داده خواهد شد، استفاده از دیاگرام ترزاقی و پک با ضریب m = 0.4 برای مواقعی که NS > 6 ­باشد ممکن است منتج به تخمین بارهایی کمتر از مقدار بار اعمالی بر روی دیوار شود، که محافظه کارانه نیست.

در دیاگرام‌­های ترزاقی و پک (1967)، گسیختگی خاک زیر بستر گود لحاظ نشده است. مشاهدات عینی و مطالعات المان محدود نشان داده‌­اند که در چنین خاک­‌هایی، گسیختگی خاک زیر بستر گود می­‌تواند منتهی به جابجایی­‌های خیلی بزرگ در دیوارهای حائل موقت شود. برای مقادیر Ns > 6، زمانیکه پیشروی گود منجر به جابجایی­‌های بزرگ در زیر بستر گود شود، نواحی نسبتاً بزرگی از خاک مهار شده در نزدیکی بستر گود در معرض گسیختگی می‌­باشد، که موجب افزایش نیرو بر روی قسمت نمایان دیوار (قسمتی که جلویش خالی است) و ناپایداری محتمل بستر گود می­‌شود.

در این رابطه برای طراحی دیوارهای مهارکوبی، d معرف عمق سطح گسیختگی در زیر گود، Su معرف مقاومت برشی زهکشی نشده خاک در حین پروسه گودبرداری، و مقاومت برشی خاک که در عمق d زیر بستر گود می‌­باشد. در اکثر موارد که شرایط باربرداری از سطح زمین (خاکبرداری) وجود دارد،

شکل 2 مقادیر KA محاسبه شده با استفاده از روش هنکل را برای نسبت­‌های مختلف “d/H” با فرض Su = Sub نشان می­‌دهد. برای حالتی که 4 < NS < 6 باشد، پوش ترزاقی و پک با m = 0.4 نسبت به روش هنکل بسیار محافظه کارانه است. همچنین برای NS < 5.14، معادله هنکل معتبر نیست و همچنین فشار ظاهری محاسبه شده با استفاده از m=1.0 با رابطه ترزاقی و پک کمتر از مقدار واقعی است. برای محدوده4 < NS < 5.14 ، بایستی از مقدار ثابت KA=0.22 برای محاسبه حداکثر فشار پوش ظاهری رس نرم تا متوسط استفاده شود. برای Ns = 4 که مرز تفکیک “رس سفت تا سخت” و ” رس نرم تا متوسط” می­‌باشد، بار نهایی با استفاده از KA= 0.22 طبق دیاگرام فشار ظاهری رس نرم تا متوسط برابر 0.193γH2 می‌­باشد. برای بار نهایی 0.193γH2، حداکثر فشار دیاگرام ظاهری ترزاقی و پک برای رس ترک­دار سفت تا سخت برابر 0.26γH می‌­باشد.

شکل 2. مقدار ضریب KA بر اساس پوش “ترزاقی و پک” و “روش هنکل”

روش هنکل محدود به مواردی است که بتوان مشخصات خاک­‌های رسی واقع در سمت مهار شده گود به  روش مهارکوبی (یا انکراژ) و زیر بستر گود را بطور معقول فقط با مقاومت زهکشی نشده بیان نمود. زمانیکه جزئیات مضاعف بر مقاومت برشی لازم باشد، می­‌توان روش­‌های تعادل محدود را برای برآورد فشار زمین بر روی دیوار استفاده نمود.